En dat sleepbootje KNILLIS heeft dat oorspronkelijke en beeldbepalend uiterlijk nog steeds.
De trotse eigenaar van dit bootje is Kees Goudriaan, zoon van een zandschipper die waarschijnlijk het zand al in z'n luier had zitten en nu als molenbaas op een zandzuiger het waarschijnlijk nog steeds wel terugvind in de naden van zijn broekzak.
Nou is KNILLIS een bootje die nogal eens opduikt in fotoboeken over de binnenvaart, als CREDO staat hij afgebeeld langszij een sleepschip ergens in een grote sluis op de Maas .
En er is een foto waarop de CREDO is afgebeeld in een met sleepboten bomvolle Leuvehaven in Rotterdam.
Nou is er de laatste tijd nogal wat te doen over het oorspronkelijke uiterlijk van een sleepboot, de echte sleepbootliefhebbers onder ons vinden, terecht, dat wanneer een boot opgenomen gaat worden in het Register Varende Monumenten dat hij toch minstens het uiterlijk moet hebben als zoals het van stapel liep. Nou ben ik niet precies op de hoogte, want ik bemoei me niet meer met die onzin, maar er was nogal wat te doen over schuine, of schuin gemaakte, stuurhutten.
Nou, daar valt die KNILLIS dus buiten hè ? Kijk maar eens op die oude foto's.
Hoewel het aan de buitenkant dus niet te zien is, heeft Kees onderdeks nogal het een en ander aangepast. Zo is er ruimte gecreeërd voor een echte douchecabine en ook het roefje is gezellig ruim te noemen zonder dat dit gelijk gepaard is gegaan met het plaatsen van die grote "doorzonwoningramen" , zoals je zo vaak op die "sleepbootjachten" ziet.
Er is zelfs weer een oorspronkelijke motor geplaatst; een echte 3 cil. MAN WV .
Het zal U wel opvallen dat er nogal een ongebruikelijke tekst op die cilinderkoppen staat geschreven…. Dat komt waarschijnlijk door een uitspraak van mij.
Toen dat MAN-netje er pas in stond was ik wel nieuwsgierig hoe Kees dat allemaal gedaan had dus ben ik eens gaan kijken en uiteraard moest het karretje even gestart worden en toen zei ik: "Het uiterlijk en het geluid doen me denken aan de neefjes van Donald Duck: Kwik Kwek Kwak-Kwik Kwek Kwak.
Dat kunt U trouwens zelf ook beluisteren op de
motorgeluidenpagina van onze site
Toen Kees het bootje kocht werd het voortgedreven door een DAF 825.
En daar was van alles mis mee. Je kon al zien dat de KNILLIS er aan kwam voordat het bootje zelf door een bocht op de rivier te zien was; de kenmerkende blauwe rookpluim zag je namelijk al boven het land.
Nadat Kees er alle moeite en kosten in die DAF had gestoken om dat roken weg te krijgen werd toch besloten om die "blauwe DAF" maar te vervangen door deze MAN.
Maar ook het inbouwen van die MAN WV heeft toch heel wat kopzorgen gekost.
Allereerst bleek die motor toch in een minder goeie toestand te verkeren als dat er beloofd was. Er was nogal wat te doen omtrent het lagerwerk en ook over de manier van inbouwen bleken de meningen nogal verdeeld te zijn.
Achteraf bleek dat het bij deze types toch wel nodig was om een ondersteuningslager te plaatsen achter het vliegwiel om het doorhangen van de krukas op te vangen.
En dat is toch weer een hele (HART)operatie
Om dat te bewerkstelligen sta je jezelf namelijk wel weer even op je kop te krabben als je beseft dat de reeds geplaatste motor nog een stukje naar voren moet om ruimte te maken voor zo'n stukje tussenas met ondersteuningslager. Temeer als je al een machinekamerschot naar achteren hebt verplaatst om ruimte te maken voor de douchecabine.
Maar… u ziet het, alles is onder de vakkundige handen van Kapitein Kees toch weer gelukt, alhoewel ik sleepbootkapiteins ken die niet meer voor langs de motor passen (grinnik..)
Al met al, de verbouwingen en de aanpassingen aan de KNILLIS zijn voor mij een voorbeeld hoe je zo'n bootje toch enig modern comfort kan geven zonder afbreuk te doen aan het beeldbepalende uiterlijk en (ook héél belangrijk) het beeldbepalende geluid wat aan zo'n bootje te horen is bij het voorbijvaren.
En of het nou wel of niet in het Nationale Register thuishoort zal me eigenlijk een worst wezen, in mijn "register" staat'ie in ieder geval wel!!
Tot ziens op de plaat,
